to move up and down
why so serious ?
Well I hope that I don’t fall in love with you
‘Cause falling in love just makes me blue,
Well the music plays and you display your heart for me to see,
I had a beer and now I hear you calling out for me
And I hope that I don’t fall in love with you.
“An original is a creation motivated by desire. Any reproduction of an originals motivated be necessity. It is marvelous that we are the only species that creates gratuitous forms. To create is divine, to reproduce is human.”- Man Ray
Ben.
Ben diye başlamak zordur cümlelere; çünkü “ben”i anlatmak zordur, iddialıdır bi kere “ben”li cümleler. “Ben”se iddiasız bir insanım. N’aparım ki ben? Genelde çalışırım. Oturmam. Sevmem oturmayı. Yani fiziksel olarak oturmak güzel de bir eylemdir ya, otobüste kalınca ayakta üzülürsün mesela; hele de uzaksa o yol hiç çekilmez. Ben çok uzun yollardan gelirim her yere, severim de yolda zaman geçirmeyi. Alışkanlıktandır belki bilinmez, ama üşenmem kalkıp bir gecede kilometreler yapmaya. Düzen sevmem pek. Aslında bunu derken bile sağdan soldan eşitledim cümlelerimi. Benim için düzensizliğin içindeki düzendir belki de güzel olan. Hep sorgularım. Hem kendimi, hem çevremi. Sorgulamaktan beynim de karıncalanır bazı zaman. Yeter derim kendime; ama hiç yetmez. Denklem çözerim. Çok da çözemem ya. En büyük sorun kafamda oluşan denklemler. Ne de çok oluşur onlar; meslek icabı… Gülerim bazen. Bazen mi? Hep gülerim ki ben. Ama içimde bir yer hep ağlar… Yok be şaka yaptım hiç ağlamaz. Ama çabuk da ağlarım; film izler ağlarım, biri evlenir ağlarım, bebek doğar ağlarım… Biri ölünce ağlayamam. İçim dolar taşar, ama ağlayamam. Sonradan hep özlerim ama gideni. Kimse gitmese ya hayatımdan. Herkes hep kalsa, hep sevse beni. Ben severim insanları. Çok az kişi sevmedim hayatımda, onlar da sevilecek gibi değildi, sevemedim, kızmasınlar. Ben kızmam da kimseye. Asında çok çabuk kızarım da, çok da çabuk unuturum. Ondan hep kızarım zaten. Ama kendime kızarım hep, kimseye değil. Dinlerim, izlerim, okurum ben. Okur, yazarım da ben. Çok fotoğraf çekerim mesela. Ama makineyle çektiklerim azdır beynimin çektiklerinin yanında. İnanırım her şeye. Çok çabuk inanırım. Kızmam dedim ya, üzülürüm ama çok. Bazen sırf üzülmemek için inanmaya devam ederim. Yorar bu. Hatta öyle yorar ki… Aslında yorulmak bilmem de, konuşurum işte. Bazen çok da konuşurum be! Hem gülüp hem konuşurum, kimse bi şey anlamaz. Bi de çok mu hapşırırım ne? Böyle büyük büyük hapşırırım hem de! İrkilir çevremdekiler. İrkilirler de ürkütmem ben seni merak etme. Ama ben olsam şimdiye benden ürkmüştüm hani.
Ben “ben” olsam ya…hani?
l’ultima cena
then explain to me.
